Park Kasprowicza


      Park wielkości 42 km2 (do 1945 roku Quirstop Anlagen - park Quistorpa) zawdzięcza swe istnienie Janowi Henrykowi Quistorpowi (1820-1899). Ten szczeciński kupiec i przemysłowiec w testamencie przekazał miastu spory obszar swych posiadłości - szeroki pas podmiejskich lasów i łąk od Jasnych Błoni po Las Arkoński - pod warunkiem, że tereny po dawnych sadach i łąkach nie zostaną zabudowane i pozostaną parkiem i miejscem wypoczynku dla szczecinian. W ten sposób ocalił od zabudowy zielony pas Puszczy Wkrzańskiej sięgający w głąb budującego się wtedy nowego Szczecina. Razem z doliną Osówki i Rusałką.
      W roku 1900 zasadzono rzadkie w naszym klimacie odmiany drzew i krzewów. Dobrano je wedle gatunków, pory kwitnienia, barw i krztałtów tak, by o każdej porze roku tworzyły malowniczy deseń. Przy ul. Słowackiego rośnie sześć 100-letnich topoli - uzanane są za pomniki przyrody i noszą nazwę "sześciu sióstr". Rosną również takie rzadkie drzewa jak: sosna żółta, świerk serbski, metasekwoja chińska, sośnica japońska, jesion mannowy, cis, cyprysik błotny, platan, ambrowiec amerykański. Z krzewów można wymienić: berberys, irga, tawuł, parrocja perska, perukowiec czy oczar wirginijski. Wytyczono ścieżki spacerowe, romantyczne altany, trasy do konnej jazdy i rowerów oraz tor saneczkowy (nad nim drewniany most oraz stylowe z bali drewnianych zbudowane schronisko). Były też restauracje liczne pijalnie: piwa i... mleka.
      Płynącą brzegiem parku rzeczkę Osówkę spiętrzono w 1885 roku, tworząc jeziorko Rusałka. Osówka wypływa z zachodniego stoku Wzgórz Warszewskich, płynąc zakolem do Osowa. Przed II wojną światową za jeziorkiem Goplana strumień został skanalizowany i pod ziemią płynie do Rusałki. Również pod ziemią płynie z Rusałki przez Nieckę Niebuszewską i Drzetowo do Odry. Jeszcze w drugiej połowie XIX wieku powyżej Rusałki u zbiegu ulic: Słowackiego i Zaleskiego stał młyn wodny Lübschego. Zaś z drugiej strony jeziorka, naprzeciw dzisiejszego kościoła - szachulcowy młyn Słodowy, który na początku XX wieku przekształcony został w stylową restaurację. W okresie międzywojennym znajdowała się tutaj popularna gospoda. Również po wojnie nie zmieniła swojego przeznaczenia. Zburzono ją na początku lat sześćdziesiątych. Niedawno, bo w zeszłym roku (2003) zawiązał się komitet do odbudowy restauracji, lecz mieszkańcy ul. Słowackiego wystąpili z protestem, uważając, że hałas który by się z niej wydobywał zniszczyłby im komfort życia.
      Nad Rusałką przerzucono mostki. Jeden nazwano japońskim - miał na przyczółkach ozdobne bramy. Zostały one rozebrane dopiero dziesięć lat po wojnie. Drugi mostek (zawsze oblężony przez wędkarzy) wiódł z obecnego podnóża amfiteatru na wysepkę. Rozebrano go pod koniec lat 50-tych. Na początku lat 70-tych zbudowano mostek - na przedłużeniu ul. Żupańskiego - skracający drogę przez park. Już od paru lat na tych mostkach świeżo poślubione pary robią sobie zdjęcia, mając w tle piękny pejzaż parku.
      Razem z mostkiem wybudowano w latach 1974-76 wielki betonowy amfiteatr na 4,7 tys. miejsc - w miejscu dech, spełniających to samo zadanie. W 1979 roku na południowym krańcu parku ustawiono pomnik "Czynu Polaków" autorstwa Grzegorza Zemły przedstawiający trzy orły wzlatujące z gniazda (czyli trzy pokolenia, które odbudowały Szczecin).
wg. J.Ławrynowicza


1925 r. - japoński mostek
Restauracja Restauracja 1909 r. - budka dla łabędzi


HISTORIA KOMUNIKACJI MIEJSKIEJ    GALERIA HISTORYCZNA


Powrót do podstrony "Zabytki"
Powrót do strony głównej serwisu

Dział redaguje: Elżbieta Szczerska.