Kronika biletów komunikacji miejskiej

lata 1879 - 1945

Stettiner Strassen Eisenbahn Gesellschaft

W pierwszych latach istnienia komunikacji miejskiej w Szczecinie nie używano biletów. Pasażer wsiadający do wagonu uiszczał jedynie opłatę u konduktora. Pierwsze bilety pojawiły się prawdopodobnie wraz z elektryfikacją linii tramwajowych w 1897 roku. Do tego czasu za przejazd tramwajem płaciło się w zależności od długości jazdy od 15 do 35 Pf. Wraz z elektryfikacją tras ujednolicono system taryfowy. Od tego czasu przejazd w obrębie Szczecina kosztował 10 Pf., zaś poza jego ówczesnymi granicami (m.in. na Golęcin) dodatkowo od 10 do 20 Pf. Ceny te nie zmieniły się do jesieni 1918 roku. Inflacja lat 20. sprawiła, iż ceny rosły tak szybko, że nie nadążano z drukiem nowych biletów. Z problemem radzono sobie w różny sposób, najczęściej przestęplowując bilety. Pod koniec lat 20. ustaliła się stała do 1945 roku cena za jeden przejazd, wynosząca 20 Pf. Bilety sprzedawał i kasował konduktor, zarówno w tramwaju jak i autobusie (od 1928 roku).



Bilety jednorazowe Bilety okresowe i sieciowe
Bilety odcinkowe Bilety specjalne


Lata 1945 - 1952Lata 1952 - 1976Lata 1976 - 1991Lata 1991 - 1995Lata 1995 - 2002

Powrót do podstrony "Kronika biletów"
Powrót do strony głównej serwisu